Filosofie

1.Het menselijk lichaam is één geheel

Het menselijk lichaam is een geïntegreerd systeem waarin geen enkel systeem afzonderlijk kan opereren zonder het geheel te beïnvloeden.

Het vormt een ondeelbare eenheid en kan alleen als eenheid functioneren.

Het lichaam kan dus niet beschouwd worden als een simpele machine met een hart,een koppel longen,vele meters darm,een stel armen en benen enzovoort.. 

Integendeel het lichaam is een uiterst delicate en ingewikkeld complex bestaande uit organen en sytemen die onderling afhankelijk zijn van elkaar en elkaar constant wederzijds beïnvloeden.

In ons lichaam zorgen de fascia’s (dunne bindweefselvliezen) voor deze eenheid. Ze hebben contact met elkaar, gaan in elkaar over en vormen als het ware één grote lichaamsfascia. Deze fascia’s vormen in de osteopathie één van de verklaringen waarom een bewegingsverlies op een bepaalde plaats in ons lichaam tot symptomen kan leiden op een totaal andere plaats. 

In de osteopathie gaat men ervan uit dat wanneer een deel van het lichaam ziek is het totale lichaam de ziekte ondergaat. Het probleem dient in zijn totaliteit te worden aangepakt! 

De osteopaat behandel de oorzaken van de klachten en niet de symptomen!

  
2. Zelfherstellend en zelfhelende kracht van het lichaam

Onze gezondheid is een vorm van dynamisch evenwicht. Ons lichaam bezit haar eigen genezende krachten en de eigenschap zichzelf te verdedigen. Er zijn duizenden situaties denkbaar waardoor ons lichaam uit evenwicht kan worden gebracht. Onze zelfregulatiekrachten kunnen echter via talloze mechanismen, reflexen en chemische processen het organisme vanuit zijn ‘zieke’ toestand weer naar gezondheid brengen. Dit vermogen om, tot op zekere hoogte, zichzelf te genezen of zich soms heel ingenieus aan te passen aan iets wat de gezondheid aantast (trauma, ziekte,…) is uiteraard begrensd.

Het stimuleren of laten herstellen van dit wonderlijke vermogen vormt het aangrijpingspunt van de osteopathie. 

  
3. Het belang van de bloedvaten (arterial rule) 

Levend weefsel moet continu verzorgd worden, zodat zelfregulatie mogelijk blijft. Deze verzorging gebeurt door het bloed en de lymfe. Stilstaand water wordt troebel en is een bron van besmetting. Dit is ook zo in ons lichaam. Wordt de circulatie in ons lichaam belemmerd, dan wordt het weefsel ziek. De belemmering wordt gezocht in spanningen van spieren, fascia’s, ligamenten, blokkades van gewrichten, verminderde beweeglijkheid van organen, … 

In de osteopathie gaat men er van uit dat en goede circulatie de basis is van het goed functioneren van het lichaam.

  
4. De structuur van een weefsel bepaalt de functie en omgekeerd  

De structuur dirigeert de functie en de functie creëert de structuur. Een verandering van functie zal een aanpassing vragen van de structuur en andersom zal een verandering van de structuur uiteindelijk een verandering van het functioneren met zich meebrengen. 

In de osteopathie wordt aan de hand van manuele technieken het bewegingsverlies hersteld voor het behoud van structuur en functie van de weefsels.